Madelon Lutgert – Plante

Madelon Lutgert – Plante

Hutten bouwen, uren op het water dobberen op een ontmantelde surfplank, verplichte zondagse wandelingen op de hei , mijn jeugd was een aaneenschakeling van momenten in de natuur. In die periode een vanzelfsprekendheid.

Tegenwoordig bestaan de groene oplaadmomenten uit dagelijkse wandelingen met de hond. Soms kom ik niet verder dan het stadsperkje, meestal in het bos. Een moment van rust, even het hoofd leeg en eventueel wat reflectie. Deze staat van zijn heb ik, tijdens ons oriëntatie bezoek aan Zweden, in het kwadraat mogen ervaren. Ik schreef erover terwijl ik daar was:

“Eerlijk gezegd weet ik niet precies waar ik ben, geografisch gezien. Gek genoeg maakt dat ook niet uit, het is irrelevant want ik ben thuis. De natuur is mijn thuis, want ik ben de natuur. 

Ken je dat gevoel dat het klopt? De geruststellende en rustgevende staat van zijn dat alles oké is. Dat is wat ik nu voel en wat een ruimte ontstaat er om te voelen wat ik echt wil, waar mijn werkelijke verlangens liggen.

Als ik mensen die plek mag bieden, waar ze mogen voelen dat het klopt, dat ze zich één geheel voelen, wat een cadeau zou dat zijn.”

Ik geloof dat door afstand te nemen van de wereld om je heen, je ruimte creëert om te voelen wat je nodig hebt. Stil staan en reflecteren is gemakkelijker in de natuur, want wij zijn ook natuur. De natuur voorziet je van wat je nodig hebt om te kunnen groeien. De lucht knispert, het water is fris en het mos zacht, de natuur is niet voorspelbaar, die komt zoals ze is. Net als de mens.